Edebiyat Dergisi
Yayınları


♦ Kitaplarımız
› Baskısı Bulunanlar
› Baskısı Tükenenler
♦ Nuri Pakdil
› Nuri Pakdil
› Bir Biyografi Denemesi
♦ Edebiyat Dergisi
› Edebiyat Dergisi
› Dergi Sayfalarından
› Dizin (1969-1984)
♦ Edebiyat Dergisi Yayınları
› E.D.Y. Hakkında
› E.D.Y. Kataloğu
› Tüm Kitaplar
♦ Değiniler/Seçilenler
› Değiniler
› Seçilenler
♦ Satış Noktaları
› Kitapçılar
› Online Satıcılar
♦ İletişim
› İletişim Bilgileri
› İletişim Formu
♦ Mesaj Panosu
› Mesajları Oku-Oyla
› Mesajını Ekle

İçerik Sorumlusu İdris HAMZA
Internet İlk Yayım Tarihi 3 Kasım 2002

İnsanın kendi kendi olabileceği sessiz bir mekân, meğerse, ne kadar önemliymiş! (Klas Duruş, s.41)

Mesajlar

65 Kişi Online
06 Ekim 2026 Salı 00:29:16

Şimdi Yazmak İçin Tıkla

Önceki Sonraki
karanlığa düşen gözyaşları	selen karacan (39)

7134. Gösterim

İSTANBUL, 08 Kasım 2006 Çarşamba

Aglıyordum hergün gündoğumunu görmeden önce yoksa dogumlarda mı acıydı benim için ölümler kadar.neyin karanlığının içindeydim buaralar anlayamıyorum; yoksa bir karanlıkta hapsolmayı yegliycek kadar bosluktamıyım.

Aglıyordum karanlıkta.Karanlıkta herseyi daha iyi görebiliyorum buyüzden belki.Duruyordu hersey gece hayatı daha iyi hissediyorum sanki böleyce.Aydınlıgın aldatıcılıgında biseyler bulmaktan daha zordu karanlıgın gercekliginde biseyler aramak.

Aglıyordum günes dogarken aydınlanıyordu dünyam artık gercekleri çok daha az görebilcektim.Güldüm biranda günes doğarken karsı pencereye vuran gölgeme.İste böleydi aydınlık gölgelerimizle yaşatıp kendimizin farkına vardırmıyordu.