Mesajlar

Sinirliyiz; doğru, öyleyiz. Ama çenelerimize kadar çıkan bir çamur değil mi bu, insanlığın, içinde devinip durduğu düzlem? Bazen, öyle bir noktaya geliniyor ki, serinkanlılık âdeta yetersiz kalıyor orda; bir durumu, bir konumu yargılayabilmek için, şiddeti eklemeniz gerekiyor bakışlarınıza. Kim yadsır serinkanlı olmanın erdemliliğini? Doyum olur mu, bir yargıyı, ağır ağır içimizde oluşturmanın tadına? Ama, insanların sürüklendikleri bataklık öylesine derinleşmiştir ki, bu ortamda, serinkanlılığın, birtakım yetilerimizi köreltmesi tehlikesi belirmiştir. Ya bir, umursamazlığa dönüşüverirse serinkanlılığımız?

Kendimiz sinirli olmadık ki! Çağ, lök gibi, çöküyor üzerimize. Bu yıkıntının altında ezilmemek için, ilk karşıkoyuşu, elbette, sinirlenerek gösteriyoruz. *

Nuri Pakdil - Bir Yazarın Notları II sayfa. 117